Laatste werkdag en start ‘vakantie’ (19/03-25/03/2012)

Maandag vertrokken we voor onze laatste werkdag van 12u naar het ziekenhuis. We kozen intensieve zorgen uit als afsluiter voor onze Zuid-Afrikaanse stage. Om 19u zat de dag er op en konden we onze stage afsluiten. Dinsdag hebben we een bijscholing over SIPAP (soort kunstmatige beademing bij neonaten) gevolgd in een staatsziekenhuis. Terwijl we door het ziekenhuis liepen, zagen we de schrijnende omstandigheden: overbevolkte wachtzalen met mensen die overal op de grond zitten,… Zieke mensen moeten hier soms meer dan 48 uren wachten om medicatie te kunnen krijgen of te kunnen worden opgenomen (vanaf er een ziekenhuisbed vrij komt). Veel mensen kamperen en overnachten hier dus, want als je je plaats verlaat, ben je deze ook kwijt en moet je terug achteraan in de rij aanschuiven. Na de bijscholing zijn we naar het reisbureau geweest om te kijken wat de mogelijke opties waren voor een citytrip naar Kaapstad. Ze konden ons spijtig genoeg niets aanbieden die aan onze wensen voldeed (= organisatie die alles regelt aan schappelijke prijzen, dus geen luxehotels). Het probleem is telkens het vervoer in Kaapstad zelf. Tourbussen komen je enkel ophalen als je in een hotel verblijft, maar deze zijn helaas te duur voor. Openbaar vervoer kennen ze hier niet. Er zijn wel enkele mogelijkheden, maar die zijn helaas niet veilig en taxi’s zijn veel te duur (ongeveer 1.1€/km). De volgende dag kwam Renet met het voorstel om gratis bij een vriendin van haar te verblijven die in Kaapstad woont, maar zij woont op ongeveer 25km van de tourbushaltes, dus ook hier is het transport weer de boosdoener. We zijn er nu nog steeds niet aan uit.

Woensdag hebben Renet en Bernard ons meegenomen naar het herbal centre (kruidentuinen) van Margaret Roberts. We konden er eens tot rust komen en genieten van de vele prachtige bloemen en planten en het mooie weer. ’s Middags hebben we daar lekkere passievruchten cheesecake en chocoladetaart gegeten en een fris vruchtensapje van citroengras en munt gedronken. ’s Avonds hebben we thuis een stuk mielies (maïs) gegeten met boter en kruiden en als dessert pawpaw (papaja fruit) en watermeloen. Nadien hebben we een kort videofilmpje gemaakt voor de 50ste verjaardag van Sarie haar papa samen met Renet, Edwin en Rudi (bij deze papa: nogmaals een gelukkige verjaardag toegewenst! Hopelijk heb je ervan genoten).

 

Donderdag hebben we al onze stagedocumenten in orde gebracht en doorgestuurd. Nadien konden we dan eindelijk van start gaan met ons eindwerk, want daar hebben we nog heel veel werk aan. ’s Avonds konden we het huis nog eens verlaten om met Edwin naar een voorstelling van een compagnie te gaan over het opstarten van een business in Brooklyn. Ja mensen, nu weten we hoe je geld kan verdienen in de businesswereld. Nadien hebben we nog vlug Johan een bezoekje gebracht op zijn werk in een labo en dan zijn we naar huis gereden.

Vrijdag hebben we verder gewerkt aan ons eeuwig durende schoolwerk. In de namiddag zijn we samen met Edwin en Rudi koffie gaan drinken in de favoriete coffeeshop van Rudi (enja, de koffie was baie lekker). ’s Avonds hebben we een poging gedaan om chocomousse te maken voor iedereen.

Zaterdag zijn we de dag gestart met ons wekelijks ontbijt. Daarna zijn we samen met Renet en Wickus naar het Voortrekkersmonument geweest. Het werd opgericht ter herinnering aan de Grote Trek en aanverwante Boerenoorlogen aan het begin en halverwege de 19de eeuw. Wickus gitste ons doorheen het museum en gaf ons uitleg bij de 27 panelen die het verhaal vertellen van de Grote Trek. De senotaaf (leeg graf) heeft een opening waardoor elk jaar op 16 december (Dag van de verzoening) om 12 uur een zonnestraal valt. Hierbij wordt de Afrikaanse zin ‘Ons vir jou Suid Afrika’ verlicht. Het was een interessant cultuurbezoek. Ook konden we genieten van het prachtige uitzicht over Pretoria.

 

 

Zaterdagavond organiseerden Edwin en Rudi een movienight voor ons. Ze hadden popcorn en koekjes gemaakt, een deken in de voortuin gelegd en een groot scherm in de voortuin geplaatst. Zo konden we via een projector in openlucht naar films kijken. Ons het baie geniet van die zalige aand. Nadien hadden the crazy boys nog een verrassing voor ons. We kregen elk een ring aangeboden, dus sorry mensen in België, maar wij zullen hier nu toch wel moeten blijven (voor de naïevelingen onder ons: het was een grapje hé of dat denken we toch ;).

Zondag mochten we uitslapen, want we gingen niet naar de kerk (vergeef ons God). ’s Middags zijn we gaan braaien bij omie en opie. We hebben er stampmielies, curryboontjes, zelfgebakken bovrilbrood gegeten en gemberbier gedronken. We konden onze maagjes goed vullen met al dat lekkers en nadien krijgen we als dessert een koeksister en melktaart! Onze dag was weer goed. De rest van de dag vulden we terug op met…. (je weet ondertussen wel al met wat zeker?!).
 

Laatste volle werkweek en weekend 6 (12-18/03)

Afgelopen week hebben we 2 dagen op Spoed gewerkt, 2 dagen op de kinderafdeling en een dag van 16 uren op de ambulance (= werkweek van 64 uren). Hier is de Spoed opgedeeld in de ER (emergency room) voor de dringende gevallen en de casualty voor visites en lichtgewonde patiënten. Wij stonden op ER, maar we hadden niet veel geluk, want er kwamen maar geen interessante gevallen. En op casualty was er voor ons ook niet veel te zien, want zelfs de parameters worden al vooraf in een aparte kamer genomen. Verpleegkundigen moeten enkel vragen wat er gaande is met de patiënt en voor de rest is het papierwerk.

Woensdag en donderdag stonden we op pediatrie en daar was er zeker genoeg werk. De afdeling lag vol met schattige zwarte kindjes. Er was geen enkel blank kind te bespeuren! We kregen elk een 4-persoonskamer toegewezen.

Vrijdag begonnen we aan onze marathon van 16 uren op de ambulance in de hoop iets interessants te beleven. Maar het bleef opnieuw tamelijk rustig. Het meest spectaculaire was een truckaccident met 5 gewonden. Om 22u30 waren we thuis en konden we onze maagjes vullen, onze mails checken en dan gaan slapen. We waren toch wel een beetje moe. 

Na een zware werkweek konden we zaterdag eindelijk uitslapen, of dat dachten we toch. Om 8u40 bonkten ze op onze deur. Renet was bezig met het bereiden van een lekker ontbijt. We moesten opstaan om dan samen met haar en Wickus naar de ‘shoppingmole’ (shoppingcenter) te gaan. Daar ging onze kans om eens lekker uit te slapen. In de namiddag hebben we opnieuw wat voor school gewerkt en na het avondeten (puree met worst) zijn we naar omie en opie geweest om naar de rugby te kijken. We kregen er allerlei zelfgemaakte alcoholische drankjes aangeboden. Het ene smaakte al beter dan het andere… ook kregen we er lekkere soep en chips. Na wat geravot te hebben met Wickus (kussengevecht enzo) reden we terug naar huis.

Zondag moesten we terug vroeg opstaan (7u30) om voor het eerst naar de protestantse kerk te gaan. Wat ons vooral opviel, was dat er geen bijbelse figuren werden afgebeeld in de kerk. We kregen een boek van Renet met alle zangteksten in. We konden de dominee goed begrijpen en probeerden in ons beste Afrikaans de liedjes mee te zingen (best dat Renet luid genoeg zong zodat onze stemmen niet hoorbaar waren).  Renet zei ons: “nou es julle soet omdat julle naar die suid afrikaanse kerk es toegegaan.” Na de kerk zijn we naar omie en opie geweest om te braaien. We hebben er ook een vriend van Wickus ontmoet (Rohan). Na een lekkere braai namen we een duik in het toch wel koude zwembad. Na het zwemmen kregen we een heerlijke chocoladetaart aangeboden en aten we overheerlijke koeksisters. Nadien namen we afscheid van Carine en de kindjes, want dinsdag vertrekken ze voor 3 weken naar hun papa in Frankrijk (die deel uitmaakt van het nationale Franse rugbyteam). Moe maar voldaan keerden we terug naar ons huisje voor schoolwerk (inderdaad, altijd maar  opnieuw dat schoolwerk).

Omdat we deze week 64 uren hebben gewerkt, moeten we nu nog enkel maandag een volle dag van 12 uren werken op de intensieve zorgen. Dinsdag voormiddag zullen we een bijscholing over kunstmatige beademing volgen in een staatsziekenhuis. Daarna kan onze ‘vakantie’ eindelijk beginnen. Onze plannen zijn momenteel 5 dagen Kaapstad, 2 dagen Pilanesberg met Sun City inbegrepen, wildfarm, Pretoria Zoo, Voortrekkersmonument, musea, Union buildings, gaan vissen,… Daarnaast zullen we ons nog veel moeten bezighouden met het eindwerk, portfolio,…en andere ‘schooldingiekies’.

Wist je dat:

• Er personeel is om de auto’s te tanken.
• Er in de shoppingcenters personeel is om je winkelkarren weg te zetten en je in en uit je parkeerplaats te begeleiden.
• Wij al bijna 316 uren hebben gewerkt en nu nog maar 2 dagen moeten werken.
• Ze ons hier gaan missen en ze ons hier willen houden. Daarom zullen ze voor ons een Zuid-Afrikaanse jongen zoeken en een huwelijk regelen.
• We totaal nog niet bruin zijn voor degenen die dat zouden denken, want wij werken constant binnen…
• Er hier ook af en toe een hevig onweer kan losbarsten.
• We een kostuum van de ambulancedienst hebben kunnen bemachtigen door ruilhandel.
• Het lijkt alsof we hier nog maar net zijn, maar hier intussen toch al bijna 6 weken zijn = over de helft!
• Wij hier iedereen zo hard zullen missen als we hier moeten vertrekken!
• De winter hier op komst is en het weer kouder begint te worden (maar het nog altijd warm is in vergelijking met ons belgenlandje)
• We hier rot verwend worden: we een kuisvrouw hebben die elke dag onze flat schoonmaakt en de afwas doet, onze was gedaan wordt, we tijdens de week elke avond een overheerlijke warme maaltijd voorgeschoteld krijgen, we elke zaterdag een lekker ontbijt krijgen, we elke zondag braai eten,…

Variërende werkweek en Weekend 5 (5/03-11/03/2012)

We startten onze 5de werkweek terug op de materniteit, maar  er was opnieuw niet genoeg werk en we konden niet genoeg bijleren. Dinsdag mochten we daarom van dienst veranderen, deze keer op de ‘medical ward’. Maar het was daar zeker niet beter! We verveelden er ons enorm en er viel niets bij te leren. We hebben dan maar gebeld naar de stageverantwoordelijke met de vraag of we de rest van de week op intensieve zorgen (ICU) mochten werken. Gelukkig stemde de stageverantwoordelijke toe. De 2 resterende werkdagen waren zeer interessant. We leerden bepaalde zaken bij, mochten enkele handelingen zelf uitvoeren,… 

Vrijdag konden we wat uitslapen en werken voor school. ’s Avonds kwamen Edwin en Rudi afscheid nemen voor ze op reis vertrokken naar de zee in Durban voor 10 dagen. De zaterdagmorgen kreeg Renet enkele foto’s doorgestuurd van de 2 jongens. In het zand hadden ze twee reuze harten geconstrueerd met daarin onze namen: Sarie en Lienkie. 

Zaterdag hebben we onze wekelijkse inkopen gedaan en voor school gewerkt. ’s Avonds zijn we naar Carine en haar kindjes geweest om naar de rugby te kijken, alhoewel we er niet veel van gezien hebben doordat we meer met de kindjes hebben gespeeld. We waren net speeltuigen voor hen. Ze hadden ons gemist.

Zondag zouden we naar de kerk gaan en zouden we dus vroeg moeten opstaan. Om 7u15 kregen we een sms van Renet dat we toch niet naar de kerk zouden gaan omdat ze te moe was. Gedurende de voorbije 5 weken  zijn we nu dus nog altijd niet naar de kerk geweest. Hopelijk neemt God het ons niet kwalijk! Tegen de middag vertrokken we naar de verjaardagsparty van Martinette. We aten er tal van hapjes, een lekkere braai met pap, taart en andere lekkere zoete ‘goeters’,…

Birthday Sarie, ambulance en weekend 3 & 4

Verjaardag Sarie + weekend 3 (23/02 – 26/02/2012)

Op donderdag 23 februari werden we om 5u ’s morgens gewekt door mama Renet voor het ontbijt speciaal voor Sarie haar verjaardag. Toen we in de keuken kwamen stonden Edwin en Rudi ons in hun koksuniform op te wachten. Ze schotelden ons een heerlijke omelet met spek voor met een kopje thee of koffie. Daarna stond ons terug een lange werkdag op materniteit te wachten. Eerst gingen we naar de NICU om ons eten voor de middag te bestellen. Daar kreeg Sarie een Afrikaans verjaardagsconcert van het verpleegkundig personeel. Ook kreeg ze een cadeau (map, cursusblok, rekenmachine en notitieblok) aangeboden door het ziekenhuis. Om 19u kwamen de jongens ons ophalen met hun coole blauwe auto. Voor Sarie was het nog een verrassing waar we heen zouden gaan. Het verrassingsfeest vond plaats bij omie en opie. Toen we aankwamen was opie al het vlees aan het braaien en naast de reeds aanwezige gasten kwamen nog enkele familieleden van Renet. Toen was het pakjestijd. Sarie kreeg de cadeaus in haar handen geduwd en moest raden wat er in zat. Indien ze het fout zou hebben, zou ze met kleren in het zwembad worden geduwd. Gelukkig kon ze, mits soms de subtiele tips van Sieglien, de inhoud van alle cadeaus raden. Van Edwin en Rudi kreeg Sarie een pluchen schaapje en een doosje pralines. Van Johan (de neef van Renet) kreeg ze een fles champagne. Van de tante en onkel van Renet kreeg ze eveneens pralines en een notitieboekje. Van Renet kreeg Sarie een fles badschuim. Wanneer iedereen rond de keukentafel stond, zongen de gasten een verjaardagslied in het Afrikaans. Daarna kreeg Sarie de opdracht om de champagnefles te ontkurken : mission impossible. Uiteindelijk werd een toost uitgebracht op de 21ste verjaardag van Saarkie en konden we met volle teugen genieten van de overheerlijke braai. Als dessert kregen we nog roomijs met een saus naar keuze. Na de maaltijd namen we een frisse nachtduik in het zwembad. Zo konden we de mooie dag afsluiten.

Vrijdagochtend konden we eindelijk eens uitslapen. Overdag deden we wat schoolwerk en ’s avonds werden we getrakteerd door Wickus op een rugbymatch in het stadium van Hatfield. Na de woelige autorit te hebben overleefd kwamen we aan bij het stadium. We wurmden ons doorheen de volksmassa om onze zitplaats te bereiken. Het gigantisch stadium die plaats biedt voor 50000 mensen was helemaal uitverkocht. Tijdens de match tussen de Blue Bulls en de Sharks leerde Wickus ons de spelregels van rugby. Onze favoriet, de Blue Bulls, wonnen van de Sharks. Toen was het partytim : Sieglien kon eindelijk nog eens het beest in haar naar boven brengen. We werden vergezeld door enkele vrienden van Wickus en Johan (neef van Renet). Omdat de muziek niet meeviel zijn we naar een andere uitgangsbuurt gegaan waar de muziek al iets beter was en Sieglien de hele dansvloer kon benutten.

Zaterdag hebben we heel de dag voor school gewerkt en ’s avonds zijn we naar Carine geweest om naar de rugby op tv te kijken en met de kindjes te spelen.

Zondag was er terug de wekelijkse braai en het zwempartijtje bij omie en opie. Deze keer was Johan (neef van Renet) mee. We maakten het water onveilig en lieten het kind in ons terug naar boven door elkaar te attaqueren met ballen, elkaar onder te duwen, in het water te duwen,… En zo zat ons derde weekend er terug op.


Ambulance (27/02-01/03/2012)
Gedurende de vierde week stonden we op de ambulance. Jammer genoeg waren er niet veel ernstige oproepen. Toch was het interessant om eens mee te draaien met het ambulanceteam. We gingen allebei mee met een andere ambulance. De maandagnamiddag mocht Sarie mee met de MUG. Bij een dringende oproep reed de MUG maar liefst aan een snelheid van 180 km/u naar de plaats van de bestemming.
Door met de ambulance mee te gaan, hebben we kennis kunnen maken met veel verschillende ziekenhuizen in en rond Pretoria, waaronder ook de staatsziekenhuizen. Mensen zonder ziekteverzekering zijn verplicht om gebruik te maken van deze ziekenhuizen. De gezondheidszorg is hier dan ook gratis, maar de omstandigheden zijn hier echter zeer schrijnend. De kloof tussen de kwaliteit van de zorg in de ‘rijke’ private ziekenhuizen en de zorg in de ‘armere’ staatsziekenhuizen is gigantisch groot. Verder hadden we ook de kans om eens de armere en soms gevaarlijke buurten in Pretoria te bezichtigen.

Woensdag 29 februari zijn we samen met de jongens, Martinette en Bernard (man van Renet) gaan ijsschaatsen . Zo werden we nog eens aan herinnerd aan het koude Belgische weer. Zonder ongelukken beleefden we opnieuw een leuke avond.

Weekend 4 (2/03-04/03/2012)

Op vrijdag werkten we wat voor school en ’s avonds gingen we bowlen met Edwin, Johan en nog 11 andere mensen in Menlyn. We hebben die Zuid-Afrikanen een poepje laten ruiken: met een grote voorsprong won Sarie het spel.

Zaterdag startten we de dag om 9 uur met een overheerlijk ontbijt: roerei, spek, sgons (zelfgebakken boerebroodjes) en pistolets. Daarna deden we onze wekelijkse inkopen. De rest van de dag vulden we met schoolwerk.

Zondag vertrokken we om 10 uur richting het waterpretpark ‘Zanandi’ in de provincie Polokwane samen met ‘the boys’ (Rudy, Edwin en Johan). Er waren 2 reuze glijbanen. Op 1 van deze glijbanen gleden we naar beneden door middel van banden. De veiligheid was echter niet optimaal waardoor we er enkele schaafwonden aan over hielden. Daarna ravotten we nog wat in het grote zwembad en genoten we van de stralende zon. Nadien liepen we nog wat rond op een nabijgelegen markt. En onderweg naar huis genoten we met volle teugen van de mooie natuur. Moe, maar voldaan konden we ons vierde weekend afsluiten.