Op donderdag 23 februari werden we om 5u ’s morgens gewekt door mama Renet voor het ontbijt speciaal voor Sarie haar verjaardag. Toen we in de keuken kwamen stonden Edwin en Rudi ons in hun koksuniform op te wachten. Ze schotelden ons een heerlijke omelet met spek voor met een kopje thee of koffie. Daarna stond ons terug een lange werkdag op materniteit te wachten. Eerst gingen we naar de NICU om ons eten voor de middag te bestellen. Daar kreeg Sarie een Afrikaans verjaardagsconcert van het verpleegkundig personeel. Ook kreeg ze een cadeau (map, cursusblok, rekenmachine en notitieblok) aangeboden door het ziekenhuis. Om 19u kwamen de jongens ons ophalen met hun coole blauwe auto. Voor Sarie was het nog een verrassing waar we heen zouden gaan. Het verrassingsfeest vond plaats bij omie en opie. Toen we aankwamen was opie al het vlees aan het braaien en naast de reeds aanwezige gasten kwamen nog enkele familieleden van Renet. Toen was het pakjestijd. Sarie kreeg de cadeaus in haar handen geduwd en moest raden wat er in zat. Indien ze het fout zou hebben, zou ze met kleren in het zwembad worden geduwd. Gelukkig kon ze, mits soms de subtiele tips van Sieglien, de inhoud van alle cadeaus raden. Van Edwin en Rudi kreeg Sarie een pluchen schaapje en een doosje pralines. Van Johan (de neef van Renet) kreeg ze een fles champagne. Van de tante en onkel van Renet kreeg ze eveneens pralines en een notitieboekje. Van Renet kreeg Sarie een fles badschuim. Wanneer iedereen rond de keukentafel stond, zongen de gasten een verjaardagslied in het Afrikaans. Daarna kreeg Sarie de opdracht om de champagnefles te ontkurken : mission impossible. Uiteindelijk werd een toost uitgebracht op de 21ste verjaardag van Saarkie en konden we met volle teugen genieten van de overheerlijke braai. Als dessert kregen we nog roomijs met een saus naar keuze. Na de maaltijd namen we een frisse nachtduik in het zwembad. Zo konden we de mooie dag afsluiten.
Vrijdagochtend konden we eindelijk eens uitslapen. Overdag deden we wat schoolwerk en ’s avonds werden we getrakteerd door Wickus op een rugbymatch in het stadium van Hatfield. Na de woelige autorit te hebben overleefd kwamen we aan bij het stadium. We wurmden ons doorheen de volksmassa om onze zitplaats te bereiken. Het gigantisch stadium die plaats biedt voor 50000 mensen was helemaal uitverkocht. Tijdens de match tussen de Blue Bulls en de Sharks leerde Wickus ons de spelregels van rugby. Onze favoriet, de Blue Bulls, wonnen van de Sharks. Toen was het partytim : Sieglien kon eindelijk nog eens het beest in haar naar boven brengen. We werden vergezeld door enkele vrienden van Wickus en Johan (neef van Renet). Omdat de muziek niet meeviel zijn we naar een andere uitgangsbuurt gegaan waar de muziek al iets beter was en Sieglien de hele dansvloer kon benutten.
Zaterdag hebben we heel de dag voor school gewerkt en ’s avonds zijn we naar Carine geweest om naar de rugby op tv te kijken en met de kindjes te spelen.
Zondag was er terug de wekelijkse braai en het zwempartijtje bij omie en opie. Deze keer was Johan (neef van Renet) mee. We maakten het water onveilig en lieten het kind in ons terug naar boven door elkaar te attaqueren met ballen, elkaar onder te duwen, in het water te duwen,… En zo zat ons derde weekend er terug op.
Ambulance (27/02-01/03/2012)
Gedurende de vierde week stonden we op de ambulance. Jammer genoeg waren er niet veel ernstige oproepen. Toch was het interessant om eens mee te draaien met het ambulanceteam. We gingen allebei mee met een andere ambulance. De maandagnamiddag mocht Sarie mee met de MUG. Bij een dringende oproep reed de MUG maar liefst aan een snelheid van 180 km/u naar de plaats van de bestemming.
Door met de ambulance mee te gaan, hebben we kennis kunnen maken met veel verschillende ziekenhuizen in en rond Pretoria, waaronder ook de staatsziekenhuizen. Mensen zonder ziekteverzekering zijn verplicht om gebruik te maken van deze ziekenhuizen. De gezondheidszorg is hier dan ook gratis, maar de omstandigheden zijn hier echter zeer schrijnend. De kloof tussen de kwaliteit van de zorg in de ‘rijke’ private ziekenhuizen en de zorg in de ‘armere’ staatsziekenhuizen is gigantisch groot. Verder hadden we ook de kans om eens de armere en soms gevaarlijke buurten in Pretoria te bezichtigen.
Woensdag 29 februari zijn we samen met de jongens, Martinette en Bernard (man van Renet) gaan ijsschaatsen . Zo werden we nog eens aan herinnerd aan het koude Belgische weer. Zonder ongelukken beleefden we opnieuw een leuke avond.
Weekend 4 (2/03-04/03/2012)
Op vrijdag werkten we wat voor school en ’s avonds gingen we bowlen met Edwin, Johan en nog 11 andere mensen in Menlyn. We hebben die Zuid-Afrikanen een poepje laten ruiken: met een grote voorsprong won Sarie het spel.
Zaterdag startten we de dag om 9 uur met een overheerlijk ontbijt: roerei, spek, sgons (zelfgebakken boerebroodjes) en pistolets. Daarna deden we onze wekelijkse inkopen. De rest van de dag vulden we met schoolwerk.
Zondag vertrokken we om 10 uur richting het waterpretpark ‘Zanandi’ in de provincie Polokwane samen met ‘the boys’ (Rudy, Edwin en Johan). Er waren 2 reuze glijbanen. Op 1 van deze glijbanen gleden we naar beneden door middel van banden. De veiligheid was echter niet optimaal waardoor we er enkele schaafwonden aan over hielden. Daarna ravotten we nog wat in het grote zwembad en genoten we van de stralende zon. Nadien liepen we nog wat rond op een nabijgelegen markt. En onderweg naar huis genoten we met volle teugen van de mooie natuur. Moe, maar voldaan konden we ons vierde weekend afsluiten.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten