Laatste volle werkweek en weekend 6 (12-18/03)

Afgelopen week hebben we 2 dagen op Spoed gewerkt, 2 dagen op de kinderafdeling en een dag van 16 uren op de ambulance (= werkweek van 64 uren). Hier is de Spoed opgedeeld in de ER (emergency room) voor de dringende gevallen en de casualty voor visites en lichtgewonde patiënten. Wij stonden op ER, maar we hadden niet veel geluk, want er kwamen maar geen interessante gevallen. En op casualty was er voor ons ook niet veel te zien, want zelfs de parameters worden al vooraf in een aparte kamer genomen. Verpleegkundigen moeten enkel vragen wat er gaande is met de patiënt en voor de rest is het papierwerk.

Woensdag en donderdag stonden we op pediatrie en daar was er zeker genoeg werk. De afdeling lag vol met schattige zwarte kindjes. Er was geen enkel blank kind te bespeuren! We kregen elk een 4-persoonskamer toegewezen.

Vrijdag begonnen we aan onze marathon van 16 uren op de ambulance in de hoop iets interessants te beleven. Maar het bleef opnieuw tamelijk rustig. Het meest spectaculaire was een truckaccident met 5 gewonden. Om 22u30 waren we thuis en konden we onze maagjes vullen, onze mails checken en dan gaan slapen. We waren toch wel een beetje moe. 

Na een zware werkweek konden we zaterdag eindelijk uitslapen, of dat dachten we toch. Om 8u40 bonkten ze op onze deur. Renet was bezig met het bereiden van een lekker ontbijt. We moesten opstaan om dan samen met haar en Wickus naar de ‘shoppingmole’ (shoppingcenter) te gaan. Daar ging onze kans om eens lekker uit te slapen. In de namiddag hebben we opnieuw wat voor school gewerkt en na het avondeten (puree met worst) zijn we naar omie en opie geweest om naar de rugby te kijken. We kregen er allerlei zelfgemaakte alcoholische drankjes aangeboden. Het ene smaakte al beter dan het andere… ook kregen we er lekkere soep en chips. Na wat geravot te hebben met Wickus (kussengevecht enzo) reden we terug naar huis.

Zondag moesten we terug vroeg opstaan (7u30) om voor het eerst naar de protestantse kerk te gaan. Wat ons vooral opviel, was dat er geen bijbelse figuren werden afgebeeld in de kerk. We kregen een boek van Renet met alle zangteksten in. We konden de dominee goed begrijpen en probeerden in ons beste Afrikaans de liedjes mee te zingen (best dat Renet luid genoeg zong zodat onze stemmen niet hoorbaar waren).  Renet zei ons: “nou es julle soet omdat julle naar die suid afrikaanse kerk es toegegaan.” Na de kerk zijn we naar omie en opie geweest om te braaien. We hebben er ook een vriend van Wickus ontmoet (Rohan). Na een lekkere braai namen we een duik in het toch wel koude zwembad. Na het zwemmen kregen we een heerlijke chocoladetaart aangeboden en aten we overheerlijke koeksisters. Nadien namen we afscheid van Carine en de kindjes, want dinsdag vertrekken ze voor 3 weken naar hun papa in Frankrijk (die deel uitmaakt van het nationale Franse rugbyteam). Moe maar voldaan keerden we terug naar ons huisje voor schoolwerk (inderdaad, altijd maar  opnieuw dat schoolwerk).

Omdat we deze week 64 uren hebben gewerkt, moeten we nu nog enkel maandag een volle dag van 12 uren werken op de intensieve zorgen. Dinsdag voormiddag zullen we een bijscholing over kunstmatige beademing volgen in een staatsziekenhuis. Daarna kan onze ‘vakantie’ eindelijk beginnen. Onze plannen zijn momenteel 5 dagen Kaapstad, 2 dagen Pilanesberg met Sun City inbegrepen, wildfarm, Pretoria Zoo, Voortrekkersmonument, musea, Union buildings, gaan vissen,… Daarnaast zullen we ons nog veel moeten bezighouden met het eindwerk, portfolio,…en andere ‘schooldingiekies’.

Wist je dat:

• Er personeel is om de auto’s te tanken.
• Er in de shoppingcenters personeel is om je winkelkarren weg te zetten en je in en uit je parkeerplaats te begeleiden.
• Wij al bijna 316 uren hebben gewerkt en nu nog maar 2 dagen moeten werken.
• Ze ons hier gaan missen en ze ons hier willen houden. Daarom zullen ze voor ons een Zuid-Afrikaanse jongen zoeken en een huwelijk regelen.
• We totaal nog niet bruin zijn voor degenen die dat zouden denken, want wij werken constant binnen…
• Er hier ook af en toe een hevig onweer kan losbarsten.
• We een kostuum van de ambulancedienst hebben kunnen bemachtigen door ruilhandel.
• Het lijkt alsof we hier nog maar net zijn, maar hier intussen toch al bijna 6 weken zijn = over de helft!
• Wij hier iedereen zo hard zullen missen als we hier moeten vertrekken!
• De winter hier op komst is en het weer kouder begint te worden (maar het nog altijd warm is in vergelijking met ons belgenlandje)
• We hier rot verwend worden: we een kuisvrouw hebben die elke dag onze flat schoonmaakt en de afwas doet, onze was gedaan wordt, we tijdens de week elke avond een overheerlijke warme maaltijd voorgeschoteld krijgen, we elke zaterdag een lekker ontbijt krijgen, we elke zondag braai eten,…