Maandagavond waren we wat verveeld door het schoolwerk. Daarom besloten we nog een cinematje te doen met Edwin en Rudi. We keken naar ‘American Pie: Reunion’. Deze keer waren we niet de enigen in de zaal. Er zat nu nog een groepje van 3 mensen in de zaal. :p
Met veel trots kunnen we ook melden dat ons eindwerk na 10 maanden hard werken af is. Na bijna 3 maanden na het einde van de eerste examenperiode weet Sieglien nu ook al haar examenresultaten. Voor de eerste examenperiode: geslaagd over de hele lijn! Sarie wacht nog steeds op 1 resultaat.
Na een maand was het woensdag nog eens tijd om een dagje in het ziekenhuis door te brengen. Er stond een CPR-trainingsdag (reanimatie) op het programma, of dat hadden ze ons toch wijs gemaakt. Uiteindelijk werden gewoon enkele standjes bij een nabijgelegen shoppingcenter opgesteld waar voorbijgangers gratis hun bloeddruk, suiker, nierfunctie,… konden laten meten. Wij hebben de hele dag aan de lopende band bloedglucoses afgenomen. Wat de CPR betreft werd er enkele malen een “dansje” gedaan terwijl 2 sisters (verpleegkundigen) de CPR op muziek uitvoerden. Niet veel speciaals dus, maar het was eens wat anders dan het werk in het ziekenhuis.
Zondag braaiden we voor de laatste keer bij Omie en Opie. Ze verwenden ons met een lekkere Blue Bull steak en tal van andere lekkernijen. Als dessert kregen we een gebakje met pudding en koeksisters. Lang konden we niet blijven, want in de namiddag stond een bezoek aan Golden Reef City gepland met Edwin en Rudi. We namen met pijn in het hart afscheid van de familie en vertrokken dan richting Johannesburg. Golden Reef City is een pretpark zoals we die bij ons kennen. Ook bezochten we een goudmijn die in het park gelegen was. Spijtig genoeg konden we door de beperkte tijd niet zo veel attracties doen, maar het was toch een leuke dag. Wanneer we terug thuis kwamen, keken we nog naar een aantal afleveringen van ‘Family Guy’.
Maandag stond ons nog een dagtour te wachten. We kozen voor een citytrip in Johannesburg, het Apartheid museum en Soweto (krottenwijken). Vooraf kwamen we te weten dat het Apartheid museum gesloten was. Achteraf gezien was de tour zeker zijn geld niet waard. We kregen wat uitleg over de geschiedenis van Johannesburg en reden dan rond in Soweto. Spijtig genoeg regende het heel erg waardoor we geen rondleiding konden krijgen doorheen de krottenwijken. Tegen de middag reden we naar het Hector Pieterson museum. Hector Pieterson is een jongen van 13 jaar die door de politie werd neergeschoten tijdens een studentenopstand.
Maandagavond reden we naar het huis van Edwin waar Johan zijn verjaardagsfeestje plaatsvond. We konden genieten van onze laatste braai. Samen met de hele familie Gouws speelden we muziek. Iedereen kreeg een instrument en zo maakten we er een gezellige muzikale boel van met zang, dans en veel gelach. Voor we naar huis vertrokken, boekten we nog onze zitplaatsen in het vliegtuig, want dinsdag was het de dag waarop we moesten vertrekken. We hebben alleszins nog genoten van een laatste gezellige leuke avond. Van de familie Gouws moesten we nog geen afscheid nemen, want ze zouden ons allen vergezellen naar de luchthaven op dinsdag. Enkel van Rudi moesten we al afscheid nemen en ’s avonds van Bernhard. We zullen hen zo hard missen, dat is zeker!
Vandaag, dinsdag, brengen we de rest van de valiezen in orde. We kunnen jullie verzekeren dat onze valiezen propvol zitten! Niet te geloven dat ons avontuur er bijna op zit. De gedachte morgen terug thuis te zijn, doet raar. Vandaag om 15 uur vertrekken we naar de luchthaven van Johannesburg. Wij kunnen jullie nu al garanderen dat het afscheid hartverscheurend zal zijn. We hebben hier zo’n prachtige en leuke tijd gehad. En niet te vergeten, we hebben hier veel mensen leren kennen die we nooit meer willen vergeten. We zijn hen dan ook heel dankbaar voor alles en zullen hen voor altijd in ons hart blijven dragen!!!
Baie dankie vir die pragtige tyd in Suid-Afrika! Ons gaan julle baie mis. Julle is fenomenaal.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten