Rond 18 uur startte de extra ‘night drive’. Samen met nog andere toeristen reden we met een open jeep doorheen het park. En wat hoorden we: West-Vlaams dialect. Ja, er waren inderdaad nog jonge Belgen aan boord. Het waren leden van een Oostendse skeelerclub, die zouden deelnemen aan een internationale skeelerwedstrijd in Sun City. ‘Twas nog uki geestig om West-Vlams te klapn.’ Sieglien wilde koste wat het kost een leeuw zien en na lang zoeken kreeg ze uiteindelijk haar zin. In de wildernis zagen we even de kop van een mannelijke leeuw, de koning van alle dieren. We kregen niet veel te zien van het prachtige dier, maar waren toch blij er een korte blik van te kunnen opvangen. Toen we terug bij de tent kwamen, had onze reisgids een lekker maal klaargemaakt voor ons (braaivlees, slaatje, broodjes met lookboter, patatjes,…). In open lucht genoten we van ons diner bij kaarslicht. We waren zeker niet te vroeg klaar met eten, want daar kwam al een hevige plensbui. We haastten ons naar het sanitair blok om onze tanden te poetsen en onze nachtkledij aan te trekken (een lange broek en trui). Toen we terug bij onze tent kwamen, bleek die omver geblazen door de wind. We vonden niet onmiddellijk de ingang. Na wat gesukkel, konden we dan uiteindelijk toch in onze tent kruipen, maar moesten vaststellen dat de wanden en bodem van de tent nat waren. Ook onze slaapmatjes bleven niet gespaard van de regen. Door het gebruik van een klein zaklampje konden we dan toch nog in onze slaapzakken zien te geraken. En dat is nog niet alles: Sarie was een beetje te lang voor deze tent en de regendruppels vielen neer op haar voeten. Hierdoor kon ze de slaap maar niet vatten. Conclusie: een slapeloze nacht voor Sarie. De volgende morgen vertrokken we om 6 uur voor een ‘morning drive‘ doorheen het park. Het was een ‘lucky morning’, want we hadden de gelegenheid een leeuwin te aanschouwen met haar 2 welpjes, die een Blue Wildebeest aan het verorberen waren. Na een drive van een 4-tal uur, konden we in het restaurant genieten van een heerlijk uitgebreid ontbijtbuffet. Na onze buikjes rond te hebben gegeten, was het tijd om de tenten af te breken. Daarna vertrokken we voor een laatste extra lange drive doorheen het prachtige natuurpark van Pilanesberg. Het was volop genieten van de mooie natuur, dieren, de zon die op ons velletje scheen (in de jeep) en de adembenemende uitzichten. Rond 17 uur vertrokken we terug naar ons huis in Pretoria North. Het was een 2-daagse om nooit meer te vergeten.
Vrijdag zijn we samen met Renet en Wickus naar de Zoo van Pretoria (Nationale Zoo) geweest. Voor Sieglien was het een heel nieuw avontuur daar het haar eerste kennismaking was met een Zoo. De dag begon goed en we konden heel wat nieuwe en gekende dierensoorten spotten. Maar rond 11 uur begon het weer een spelbreker te zijn. Het begon redelijk hard te regenen, dus besloten we maar om onze wandeltocht buiten af te ronden en eerst iets te eten. We aten een lekkere ‘cheese & pineapple beef burger’ met frietjes. Na het eten bewonderden we nog enkele dieren die binnen gehuisvest waren. We konden genieten van de dragons, vele slangen en aquariums met veel ongekende soorten vissen en zelfs een haai. Rond 14 uur trokken we terug huiswaarts omdat het nog steeds regende. We hadden geen geluk met het weer, maar genoten toch van ons dagje.
Zaterdagavond kwamen de jongens ons rond 17u30 oppikken om naar het Newscafe te gaan waar een optreden plaatsvond van Lee Scott, een Zuid-Afrikaanse zanger. Ook de baas van Rudi en zijn vrouw waren aanwezig. We wilden eens proeven van de plaatselijke cocktails die ze aanboden en kozen na lang beraad voor de ‘Seductive Strawberry’. Nadien bleek dit zeker geen verkeerde keuze te zijn! We genoten met volle teugen van onze cocktail waarin vanille-ijs, aardbeien, alcohol en nog enkele andere ingrediënten zaten. Later trakteerden de jongens ons op meerdere shotjes caramel vodka (ja, ja mensen, wij worden hier nog alcoholiekers. Maar geen nood, we proberen ons te beheersen). Om de avond af te sluiten lieten we ons nog eens volledig gaan op de dansvloer, maar de muziek viel niet helemaal in de smaak. Dus heel wild konden we niet gaan. Toch genoten we van een avondje ‘weg van het schoolwerk’.
Zondagmorgen sliepen we uit tot 10 uur. Tegen de middag gingen we naar omie en opie. Deze keer was het niet om te braaien. We kregen heerlijke ‘potjiekos’ voorgeschoteld (= lamsschenkels, patatjes, ananas, wortels, champignons, pompoen, maïs, boontjes, erwten, pruimen en saus in 1 stoofpotje). We genoten met volle teugen van deze heerlijke maaltijd die geserveerd werd met rijst en zelfgebakken wit brood. We dronken er zelfgebrouwd gemberbier en vruchtensap bij. Als dessert kregen we een stukje gebakken Roly-Poly overgoten met vanillepudding. Het was een zoet gebakje dat ons een beetje deed denken aan broodpudding zonder rozijnen overgoten met een laagje abrikozenconfituur. Voor de kwijlbakken onder jullie, de recepten zijn reeds genoteerd. Thuis keken we ’s avonds samen met de jongens, Martinet en Bernhard nog naar een film om daarna de dag en ook de week terug af sluiten. Wat vliegt de tijd hier snel (te snel)! We hebben nog maar 3 weken te gaan en willen hier nog zoveel doen. We zullen alles en iedereen hier alleszins heel hard missen, dat staat al vast. Maar we zullen zeker genieten van elk moment die ons hier nog rest. Samen met Renet, Wickus en Johan (neef Wickus) vertrekken we komende vrijdag voor 4 dagen naar een Wildfarm.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten